Gewoon Bennie
AMERSFOORT – In de jaren vijftig en zestig groeide HVC’er Bennie Marcus uit tot dé voetballer van Amersfoort en omstreken. Niet alleen vanwege zijn handige passeeracties en oeverloze clubliefde, vooral omdat hij zo ‘gewoon’ bleef. Wars van sterallures stonden gezelligheid en plezier bij de local hero uit het Soesterkwartier voorop. Vorige maand overleed hij op 72-jarige leeftijd. Zijn vrouw, zoons, boezemvriend en voormalig ploeggenoot over het leven van Bennie.
PATRICK BOOR
December 2011, Primulastraat, hartje Soesterkwartier. In huize Marcus komen de plakboeken op tafel. Marie, de vrouw met wie Bennie zijn leven deelde, wijst een vergeeld artikel aan. ‘Vechtend HVC bleef NEC de baas, Marcus de grote man’, kopt de Amersfoortse Courant, in mei 1963. De eerste zin, over Bennie: ‘Met ouderwets snelle rushes en met de geslepenheid van een oude rot, was hij keer op keer de gevaarlijke man.’ Boezemvriend Sjirk Bajema, nu: ,,Een jongen uit het Soesterkwartier die, ondanks zijn geringe lengte, door zijn techniek en inzicht boven de rest uitstak. Dat maakte hem tot hét idool van de voetbalstad Amersfoort.’’ Voormalig ploeggenoot Ruud Maas: ,,Mensen kwamen voor Bennie naar Birkhoven.’’
Soesterkwartier
Bennie Marcus zag het levenslicht in de Leliestraat, tussen de Noorderwierweg en Soesterweg. Hij groeide op met zijn vier broers en drie zussen. In 1956 stapte de Amersfoorter in het huwelijksbootje met Marie, de vrouw met wie hij tot zijn overlijden leefde. Samen kregen ze drie zoons: Marco (42), Gert (43) en Danny (38). Laatstgenoemde doorliep de jeugdopleiding van Ajax, speelde jarenlang in de hoofdklasse bij VVOG en voetbalt nog altijd, bij tweedeklasser Horst. Danny: ,,Mensen, die mij nooit zagen voetballen, zeiden: ‘Zo goed als je vader zul je nooit worden’.’’ De kinderen werden geboren in de Jan van der Heijdenstraat (Randenbroek). Voetballen bij AFC Quick 1890 of Amersfoortse Boys lag voor de hand, maar voor pa Marcus bestond er maar één club: HVC. En dus genoten Marco, Gert en Danny hun opleiding bij de Hollandia Victoria Combinatie. De laatste 27 jaar woonde de familie weer in de wijk waar Bennie zich thuis voelde: het Soesterkwartier (Primulastraat). ,,Er bestond geen andere vereniging dan HVC voor hem,’’ weet zoon Gert. ,,Ondanks dat de club de voorbije decennia afgleed en hij bijna geen speler uit het eerste meer kende, bleef hij de club trouw. Hoe pijn de verhuizing van Birkhoven naar Zielhorst ook deed. Hij was vergroeid met de vereniging.’’
Local hero
Bennie – hij werd op twaalfjarige leeftijd lid van HVC - groeide in de jaren vijftig en zestig uit tot de icoon van de club. Niet alleen vanwege zijn voetbalcapactiteiten, ook door zijn sociale gedrag, vriendelijke voorkomen en betrokkenheid. Met die andere legendarische speler, Wout Heinen, vormde hij een befaamd duo en stuwde het elftal naar de top van Nederland. Vrouw Marie: ,,Wout was zijn vriend. Samen reden ze vaak op de motor. Hij zei altijd tegen Bennie: ‘Schuuf jij ze voor, dan schiet ik ze erin’. De gezelligheid bij HVC zei hem veel meer dan de centen. De paar gulden die hij verdiende, gingen dezelfde avond op.’’ ,,Een local hero,’’ aldus zoon Danny. ,,Voor iedereen aanspreekbaar. Een eerlijke, lieve en sociale man. Geen opschepper.’’ Voetbaltrainer Sjirk Bajema ontmoette Marcus veertig jaar geleden voor het eerst. Uiteraard op het voetbalveld. Ze werden vrienden voor het leven. Onder de vlag van stamkroeg Cafe de Gooijer, in het Soesterkwartier, vormden Marcus en Bajema met Jan van Leijenhorst en Jan van de Bor jarenlang een biljartteam. ,,Een rustige man, die niet graag op de voorgrond trad,’’ aldus Bajema over Bennie. ,,Maar, als het nodig was, deed hij zijn zegje.’’
Maas, voormalig ploeggenoot, voetbalde jarenlang met Bennie in de hoofdmacht van HVC. Op achttienjarige leeftijd kregen ze tegelijkertijd hun eerste profcontract. ,,Vijfhonderd gulden,’’ herinnert hij zich. ,,Op zestienjarige leeftijd debuteerde Bennie in het eerste van HVC, als linksbuiten. We zijn van dezelfde leeftijd. Later kwam Henk Wery erbij, die ook nog voor Feyenoord speelde. We hadden een goede groep, met Bennie als favoriet van het publiek.’’ Door zijn postuur en manier van speler kreeg Marcus de bijnaam ‘Puusje’, verwijzend naar de vermaarde Hongaarse speler Ferenc Puskás. In die tijd ging de linksbinnen, die ook nog even voor Heracles en Wageningen voetbalde, door het leven als een bekende Amersfoorter. ,,Wildvreemden spraken hem aan op straat,’’ herinnert Marie zich. Maas: ,,Een jongen uit het Soesterkwartier in het eerste van HVC. Dat zagen de mensen graag. Bennie was onomstreden; de held van de duizenden toeschouwers op Birkhoven. Zo handig aan de bal, zo’n sympathieke jongen.’’ Bajema: ,,Door zijn sociale gedrag was hij ook bij sponsoren een graag geziene gast.’’ ,,Een geweldige HVC’er,’’ vervolgt Maas. ,,Jammer dat hij op zo’n jonge leeftijd is overleden.’’
Lichaam op
Drie jaar geleden startten de gezondheidsklachten van Bennie Marcus. In het ziekenhuis werd zijn aorta vervangen door een prothese. Op het eerste oog leek de operatie geslaagd, maar drie dagen later holde de gezondheid van de voormalig voetballer achteruit. Wat bleek: aan de ingreep hield hij een bacterie over. Met als gevolg dat Marcus een week lang op de intensive care verbleef. ,,Daarna is hij nooit meer de oude geworden,’’ vertelt Gert Marcus. ,,Zo kreeg hij last van zijn benen, kwam de trap niet meer op en werd misselijk van eten. Ondanks verschillende onderzoeken, konden de doktoren niets schadelijks of afwijkends in zijn lijf vinden – terwijl de klachten niet verdwenen. Heel vreemd.’’ Afgelopen oktober belandde Bennie opnieuw in het ziekenhuis. Daar, in de Lichtenberg, blies hij zijn laatste adem uit, op 17 november 2011. Danny Marcus, jongste zoon: ,,Elke dag werd hij zwakker. Vreselijk. Hij wilde dat de pijn stopte. Geestelijk bleef hij tot het eind in orde, maar zijn lichaam was op.’’
In diezelfde nacht stroomden bij Gert de eerste sms’jes binnen. Familie, vrienden, kennissen, maar ook wildvreemden die Bennie ooit zagen voetballen, lieten direct van zich horen. De stad verloor een kleine man, bekend om zijn grootse daden en geroemd als mens. HVC plaatste direct een rouwadvertentie op de website. ,,Door al die mooie en hartverwarmende reacties merkte ik dat mijn vader wel iets betekende in deze stad,’’ meldt Gert. Ongeveer driehonderd mensen woonden de crematie in uitvaartcentrum Rusthof bij. HVC-voorzitter Dirk Struijk sprak hartverwarmende woorden over ‘clubicoon’ Bennie Marcus. ,,Ben was een man van het volk,’’ aldus de preses van de huidige vierdeklasser. ,,Een doodgewone man die toevallig goed kon voetballen.’’ Ook na zijn periode als voetballer bleef ‘Puusje’ betrokken bij de Hollandia Victoria Combinatie. Eerst als hoofd- en jeugdtrainer, later als toeschouwer. Ruud Maas: ,,Bennie was HVC, en andersom.’’ Bajema: ,,Een aimabel mens.’’ In deze krant gaf Marcus zelf ooit aan. ,,Ik ben een gewone man, geen idool, geen meneer; gewoon Bennie.’’
(KADER) Volkswagen voor de deur
Eind jaren vijftig creëerde Bennie Marcus zijn eigen mythe. Hij stak graag een sigaretje op en dronk geregeld een biertje. Hoofdsponsor Ben Pon bewoog de publiekslieveling drie jaar lang te stoppen met roken en drinken, in ruil voor een hagelnieuwe Volkswagen. ,,Om meer te leven voor het voetbal,’’ weet voormalig ploeggenoot Ruud Maas. Marcus voltooide opdracht. Althans, in de ogen van ‘ouwe’ Pon. ,,Zou hij al die tijd niet gerookt hebben?’’, aldus zijn zoons. ,,Dat betwijfelen we. We hoorden dat hij stiekem op de wc rookte.’’ Vrouw Marie: ,,Echt, hij rookte niet. Dat weet ik bijna zeker.’’ Maas: ,,Daar komen we nooit achter, haha. Buiten dat: hij had die auto dubbel en dwars verdiend.’’ Marie: ,,Alleen die Volkswagen hielden we over aan het voetbal.’’
Bron : AD/AC zaterdag 31-12-2011
