De drang naar het veld
Voor het AVK 2011 is er een krant verschenen bij de Stad Amersfoort. Hoofdtrainer Bert Trappel van HVC is een van de mensen die hiervoor geinterviewd is.
De drang naar het veld
Het is een grauwe zaterdagmiddag in juni. De regen sijpelt langs de luifel van Café Van Zanten. In het café, gelegen tegenover de kapsalon van zijn vrouw, zit Bert Trappel. Hij neemt een slok van zijn koffie verkeerd en kijkt bedrukt naar buiten. Is dit nou zomer?, lijkt hij te denken. Toch schijnt bij Trappel van binnen de zon. In augustus is het zover, eindelijk weer training geven. Want wat voor een muzikant zijn instrument is, is voor een trainer het gras onder zijn voeten.
Twee seizoenen heeft de Amersfoorter het trainersvak moeten missen. Na zijn afscheid bij HDS, kwam er geen aanbod waar hij een goed gevoel bij had. Trappel keerde terug bij zijn club VVZA. Daar zorgde hij als technisch coördinator voor het reilen en zeilen binnen de vereniging. Totdat in de winterstop van afgelopen seizoen zijn buurman en ras-HVC’er Leendert Veldmeijer een balletje opgooide. Of Trappel geïnteresseerd was in de functie van hoofdtrainer bij de vierdeklasser. Na een goed gesprek met de clubleiding , besluiten Trappel en HVC met elkaar in zee te gaan.
De hoofdtrainer zet voor dit seizoen hoog in. “Het linkerrijtje lijkt mij een reëel doel, met hopelijk een extraatje in de vorm van een periode.” Trappel zal dat moeten bewerkstelligen met een jonge en enthousiaste spelersgroep, daar enkele ervaren basisspelers vertrekken. “Het moet nog maar blijken of we er zwakker op zijn geworden. Er komen wat versterkingen bij en je kan altijd verrast worden door spelers die ineens helemaal opbloeien. Bovendien beschikken we sinds enkele jaren weer over een talentvolle A1. Het zou mooi zijn als die jongens in de toekomst de overstap naar het eerste elftal kunnen maken.”
Trappel is dan wel een rasechte VVZA’er, toch begon hij als jong ventje te voetballen bij de club waarvan hij dit seizoen de hoofdtrainer is. “We woonden destijds in het Soesterkwartier en mijn ouders vonden het qua afstand de beste keuze dat ik bij HVC op Sportpark Birkhoven ging voetballen.” Zijn broer Piet was in die tijd zijn grote voorbeeld en speelde al in het eerste elftal van VVZA. Het was dan ook niet verwonderlijk dat Trappel op 10-jarige leeftijd de overstap maakte naar de Zeehelden. Trappel groeide uit tot een vaste kracht in de hoofdmacht van VVZA en was een verlengstuk voor de trainer in het veld. Het lag dan ook voor de hand dat Trappel trainer zou worden.
Zijn mooiste tijd als trainer beleeft Trappel bij APWC. “We hadden niet het beste team van de afdeling, maar de spelers gingen voor elkaar door het vuur. Met spelers als Rob van de Lingen, John van Nimwegen en de veel te vroeg overleden Alex ten Hoven, promoveerden we in die periode naar de 3e klasse. Een prestatie die niemand voor mogelijk had gehouden. Maar het was zo’n hecht collectief.” Het doet hem dan ook pijn om te zien hoe de club zo is afgegleden. “Wat er precies allemaal speelt, daar weet ik het fijne niet van. Maar ik kan me niet voorstellen dat wanneer Alex ten Hoven nog had geleefd, dat dit ooit was gebeurd.”
